Καλώς ήλθατε στην παρουσίαση του νομισματικού δικτύου Ζαβγιόν.
Ο ιστότοπος αυτός έχει δημιουργηθεί για να βελτιωθεί ο σχεδιασμός του νομισματικού δικτύου συναλλαγών Ζαβγιόν (ZC). Η πρωτοβουλία αυτή εκτείνεται πέρα από το να αποσκοπεί σε μία απλή βελτίωση του τρόπου με τον οποίο λαμβάνουν χώρα οι χρηματικές συναλλαγές στην Ελλάδα. Το εν λόγω νόμισμα έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να αντιμετωπιστεί μία πληθώρα προβλημάτων που στην παρούσα φάση διαιωνίζονται και εντείνονται μέσα από ένα νομισματικό πλαίσιο το οποίο βρίσκεται σε αναντιστοιχία με την πραγματικότητα.
Για την αξιολόγηση αυτού του νομισματικού μοντέλου αν και είναι επιθυμητή η γνώση Οικονομικών ή / και Χρηματοοικονομικών, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ποιοτικά στοιχεία τα οποία ανήκουν στη σφαίρα της κοινωνιολογίας, της φιλοσοφίας και της ψυχολογίας έχουν την ίδια αν όχι μεγαλύτερη βαρύτητα. Το ίδιο ισχύει για όσους έχουν νομικές γνώσεις, ειδικά αναφορικά με το τραπεζικό νομοθετικό πλαίσιο τόσο σε ελληνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Το αρχικό προσχέδιο του Ζαβγιόν αντλεί πολλά στοιχεία από τις αρχές των Νέων Οικονομικών και από τη λειτουργία παράλληλων νομισμάτων σε διάφορα σημεία ανά τον πλανήτη.
Οι βασικές παράμετροι του μοντέλου παρουσιάζονται μη γραμμικά όσον αφορά τη χρονική σειρά εισαγωγής τους στο δίκτυο. Όπως επισήμανε ο Leander Bindewald, ερευνητής στη δεξαμενή σκέψης του Οργανισμού Νέων Οικονομικών (NEF), συγκεκριμένα στοιχεία μπορούν να εισαχθούν ταυτόχρονα ούτως ώστε να επιταχύνουν την υιοθέτηση του Ζαβγιόν.
Θέλω να ευχαριστήσω τον Charles Eisenstein, τον καθηγητή Bernard Lietaer, τον Νίκο Στάμο, τον Thomas H. Greco Jr., τον Jock Millenson, τον Δρ. Igor Nikolic, τη δρα. Ειρήνη Σωτηροπούλου, τη Σόφη Λάμπρου από το δίκτυο Athens Impact Hub, και το ΤΕΜ Βόλου για την άμεση και έμμεση συνεισφορά φαιάς ουσίας, καθώς και για τον χρόνο που διέθεσαν είτε για να αλληλογραφήσουν ή να συζητήσουν μαζί μου, που συνέβαλαν (πιθανότατα εν αγνοία τους) στην ανάπτυξη αυτού του νομισματικού μοντέλου και wiki. Επιπροσθέτως, η εξέλιξή του στην παρούσα μορφή δεν θα ήταν δυνατή χωρίς την άμεση, προφορική επαφή με χιλιάδες ιδιοκτήτες μικρομεσαίων και μεγαλύτερων επιχειρήσεων, επιτηδευματιών και υπαλλήλων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα για μία περίοδο άνω των δέκα έτων.
Ιάσονας Γκιώνης
Τα χαρακτηριστικά του νομίσματος Ζαβγιόν και σκοπός του είναι να λειτουργήσει ως μία μονάδα συναλλαγής που:
1) Παρέχει επαρκή ρευστότητα
2) Μειώνει σημαντικά και ενδεχομένως εξαλείφει την [ανεπιθύμητη] ανεργία
3) Μειώνει σημαντικά τον δημιουργικά στείρο χρόνο που αναλώνεται σε όλα σχεδόν τα ελεύθερα επαγγέλματα και τις επιχειρήσεις στην άντληση κεφαλαίου κίνησης
4) Διατηρεί σχέση 1 προς 1 με την παραγωγική διαδικασία οπότε εξ’ ορισμού δεν δημιουργεί πληθωρισμό ή αποπληθωρισμό
5) Προσαρμόζεται πολύ εύκολα στις εκάστοτε οικονομικές συνθήκες – με άλλα λόγια διατηρεί μία ισορροπία ανάμεσα στην αποδοτικότητα και την προσαρμοστικότητα, προϋπόθεση απαραίτητη για τη βιωσιμότητα οποιουδήποτε «οικοσυστήματος»
6) Αυξάνει τον ρυθμό με τον οποίο το χρήμα αλλάζει χέρια – δηλ. την ταχύτητα κυκλοφορίας του χρήματος
7) Ευθυγραμμίζει μακροπρόθεσμους περιβαλλοντικούς στόχους με την επιχειρηματική δραστηριότητα
8) Χρησιμοποιεί μία αναπροσαρμόσιμη σταθερά ως αξία αναφοράς
9) Δημιουργεί τις απαραίτητες συνθήκες για όλους να επιζητήσουν και να φτάσουν στην αυτοπραγμάτωση*. Στόχος δεν είναι η απλή επιβίωση. Είναι να μπορέσει ο καθένας να προσφέρει στον μέγιστο βαθμό, σύμφωνα με τις κλίσεις και επιθυμίες του, χωρίς να υποβαθμίζει το φυσικό οργανικό. Αυτό αποτελεί και τον φιλοσοφικό πυρήνα του μοντέλου.
* Ακολουθώντας αυτή τη συλλογιστική και επεκτείνοντάς την, η έννοια της εντελέχειας[1] μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ταυτόσημη της αυτοπραγμάτωσης. Συνεπακόλουθα, για την κατηγοριοποίηση του προτεινόμενου νομισματικού μοντέλου, θα χρησιμοποιείται ο όρος Εντελεχισμός.
Πως μπορεί να πραγματοποιήσει συναλλαγές σε Ζαβγιόν μία υφιστάμενη εταιρία παροχής υπηρεσιών;
Συναλλαγές σε Ζαβγιόν μπορεί να πραγματοποιήσει μία υφιστάμενη εταιρία παροχής υπηρεσιών, σε αξία ίση με τον μέσο όρο πωλήσεων των τελευταίων τριών ετών δια του 2 και μετά δια του 12 που θα αποτελεί και το μηνιαίο χρεωστικό της όριο. Για παράδειγμα, μία εταιρία με πωλήσεις 120.000 ετησίως, θα μπορεί να έχει χρεωστικό όριο έως και 5.000 μονάδες τον μήνα. Με μία σημαντική ασφαλιστική δικλείδα: η εταιρία ή ο ελεύθερος επαγγελματίας θα πρέπει να έχει κερδοφορία (τουλάχιστον προ φόρων και προ εισφορών). Σε περίπτωση που η κερδοφορία είναι οριακή, τα χρεωστικά όρια θα προσαρμόζονται αναλόγως. Επειδή είναι αντιληπτό πως πάρα πολλές εταιρίες βρίσκονται στο κόκκινο, θα εξεταστεί η δυνατότητα τήρησης χρεωστικού υπολοίπου, ακόμα και σε εταιρίες με ζημίες την τελευταία τριετία, αρκεί να υπάρχουν σημαντικές προοπτικές συνέχισης δραστηριότητας. Το τελευταίο δε, πάντα σε συνάρτηση με τη δυνατότητα του δικτύου να απορροφήσει τυχόν απώλειες.
Οι υφιστάμενες εταιρίες πώλησης προϊόντων μπορούν να έχουν χρεωστικό όριο έναντι του εμπορικού τους αποθέματος. Η φύση του εκάστοτε εμπορεύματος θα καθορίζει την αξία του χρεωστικού ορίου. Για ηλεκτρονικά είδη π.χ., η αξία των οποίων υποτιμάται ραγδαία, το χρεωστικό όριο θα είναι σαφέστατα πολύ χαμηλότερο από την ονομαστική αξία του εμπορικού αποθέματος.
Οι επιχειρήσεις ή άλλοι φορείς που διαθέτουν Ζαγβιόν (είτε με τη δημιουργία χρεωστικών υπολοίπων ή με δικές τους πωλήσεις σε Ζαβγιόν) θα μπορούν να πραγματοποιούν αγορές προϊόντων και υπηρεσίες με Ζαβγιόν ή / και να πλήρωνουν ένα μέρος υπαλληλικών μισθών. Όπως συμβαίνει με οτιδήποτε, τα προνόμια γεννούν υποχρεώσεις. Από τη στιγμή που μία επιχείρηση έχει χρεωστικό υπόλοιπο σε Ζαβγιόν, θα είναι υποχρεωμένη με τη σειρά της να παρέχει υπηρεσίες ή προϊόντα έναντι Ζαβγιόν. Ο μηχανισμός μέσω του οποίου θα αυτό επιτυγχάνεται παρουσιάζεται στην ενότητα "Τεχνολογική πλατφόρμα".
Όλα τα πιστωτικά υπόλοιπα σε Ζαβγιόν θα φέρουν αρνητικό επιτόκιο με ημερήσιο υπολογισμό. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται μία συσσώρευση συναλλαγών στο τέλος του εκάστοτε μήνα. Εάν μία επιχείρηση έχει χρεωστικό υπόλοιπο, τότε το επιτόκιο είναι μηδενικό. Αυτό δημιουργεί κίνητρο για μηδενισμό ή επιστροφή σε πιστωτικό υπόλοιπο το συντομότερο δυνατό.
Ένας από τους λόγους που γίνεται χρήση αρνητικού επιτοκίου είναι επειδή όλα τα μοντέλα επενδυτικής αξιολόγησης αντιστρέφονται. Από οικονομική σκοπιά, η διατήρηση του περιβάλλοντος γίνεται πιο συμφέρουσα από την αλόγιστη εκμετάλλευσή του. Τα αρνητικά επιτόκια διασφαλίζουν ότι η γιγάντωση των οικονομικών μεγεθών φτάνει σε ένα πλαφόν, όταν η δημιουργία υπεραξίας δεν υφίσταται πλέον, όταν με άλλα λόγια η βραχυπρόθεσμη σκοπιμότητα αρχίζει να επισκιάζει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Ένας δεύτερος λόγος είναι επειδή τα αρνητικά επιτόκια οδηγούν σε πιο ραγδαία υιοθέτηση του Ζαβγιόν, από τη στιγμή που οι συμμετέχοντες στο δίκτυο βλέποντας τα πιστωτικά υπόλοιπά τους να μειώνονται, έχουν ένα επιπλέον κίνητρο να πείσουν ανθρώπους εκτός του δικτύου να γίνουν μέλη του. Ένας τρίτος λόγος είναι ότι το αρνητικό επιτόκιο αυξάνει τον ρυθμό με τον οποίο το νόμισμα κυκλοφορεί στο δίκτυο (ταχύτητα κυκλοφορίας).
Ένα αρνητικό επιτόκιο της τάξεως του 5% ετησίως θα μπορούσε να χρεωθεί ως εξής: Αν υποθέσουμε ότι το πιστωτικό υπόλοιπο του λογαριασμού είναι Χ Ζαγβιόν, το συγκεκριμένο 24ωρο θα αφαιρεθούν Χ/365*0,05 μονάδες. Αν το αρχικό πιστωτικό υπόλοιπο για παράδειγμα είναι 1.000 μονάδες, το 1ο 24ωρο θα αφαιρεθούν 0,137 μονάδες (1.000/365*0,05). Το 2ο 24ωρο θα αφαιρεθούν μονάδες ισοδύναμες με 999,863/365*0,05. Έτσι, μετά από ένα έτος, αν υποθέσουμε ότι δεν έχει γίνει καμία άλλη πίστωση ή χρέωση στον λογαριασμό εκτός του αρνητικού επιτοκίου, το πιστωτικό υπόλοιπο θα είναι 951,23 Ζαβγιόν.
σημ.: Τα τέλη επισταλίας ή αρνητικά επιτόκια έχουν ήδη αποτελέσει αντικείμενο του δημοσίου [θεσμικού] διαλόγου. Αν και απώτερος στόχος της χρήσης αρνητικών επιτοκίων είναι η αύξηση του ταχύτητας κυκλοφορίας του χρήματος, η τόνωση της παραγωγικής διαδικασίας με παράλληλη έμφαση στη μακροχρόνια βιωσιμότητα αντί της άμεσης [επιζήμιας για το περιβάλλον] κερδοφορίας, όταν υπάρχει πληθώρα εναλλακτικών με θετικό επιτόκιο, οι επιδράσεις κατά πάσα πιθανότητα, αναιρούνται. Η ταχύτητα κυκλοφορίας του χρήματος αυξάνεται μόνο όταν όλες οι μορφές χρήματος (μετρητά, ρευστά χρεόγραφα άνευ ρίσκου) φέρουν επίσης αρνητικά επιτόκια. Είτε αυτό είτε το δίκτυο απομονώνεται πλήρως από το συμβατικό νομισματικό σύστημα. Με άλλα λόγια εφόσον το Ζαβγιόν δεν μπορεί να μετατραπεί σε συμβατικό νόμισμα. Να σημειωθεί όμως ότι διερευνώνται τρόποι με τους οποίους να μπορεί το Ζαβγιόν να χρησιμοποιείται σε συναλλαγές με άλλα νομισματικά δίκτυα χωρίς "παρενέργειες", μέσω συγκεκριμένης τεχνολογικής πλατφόρμας που βρίσκεται στο στάδιο του σχεδιασμού.
Το Ζαβγιόν θα συνδέεται με μία συγκεκριμένη αξία αναφοράς. Τα περισσότερα παράλληλα νομίσματα συνδέονται με συμβατικά νομίσματα όπως το ευρώ για ευνόητους λόγους. Η πρακτική αυτή έχει ένα αδιόρατο ρίσκο. Η αξία των συμβατικών νομισμάτων μπορεί να παρουσιάσει διακυμάνσεις και να μειωθεί σημαντικά σε ένα περιβάλλον αστάθειας. Το κυριότερο όμως είναι ότι με την εγγενή αστάθεια του τρέχοντος συστήματος και την πιθανότητα μιας πλήρους νομισματικής κατάρρευσης, είναι βέβαιο ότι συνεπακόλουθα θα κλονιστεί η εμπιστοσύνη στο ίδιο το Ζαβγιόν. Αντιθέτως, η χρήση μιας παραγωγικής σταθεράς ως σημείου αναφοράς, εξαλείφει αυτόν τον κίνδυνο. Η παραγωγική σταθερά μπορεί να είναι μία «τυποποιημένη» υπηρεσία. Ένα Ζαβγιόν μπορεί να ισοδυναμεί π.χ. με 10 λεπτά [της ώρας] εισαγωγής δεδομένων σε έναν υπολογιστή από κάποιον που δακτυλογραφεί με μεγάλη ακρίβεια 50 λέξεις το λεπτό (αξίας ενός ευρώ σήμερα). Αυτή η μονάδα αναφοράς είναι σαφώς προτιμότερη από ένα υπερεθνικό νόμισμα όπως το ευρώ ή από έναν φυσικό πόρο (π.χ. Χ ποσότητα από ασήμι) η αξία του οποίου μπορεί να επηρεαστεί από τους νόμους της προσφοράς και της ζήτησης. Η δακτυλογράφηση δεδομένων από την άλλη πλευρά (ή ενδεχομένως κάποια άλλη υπηρεσία) είναι πολύ σταθερή σε βάθος χρόνου και η αξία της υπηρεσίας δεν θα επηρεαζόταν από τη σύνδεσή της με ένα παράλληλο νόμισμα (σε αντίθεση με έναν φυσικό πόρο ο οποίος από τη στιγμή που συνδέεται με ένα νόμισμα, έχει μεγαλύτερη ζήτηση και η απόκτησή του καταλήγει να γίνεται αυτοσκοπός – βλέπε χρυσός). Επιπροσθέτως, είναι αδύνατη η συσσώρευση και αποθήκευση μιας υπηρεσίας σε αντίθεση με έναν φυσικό πόρο. Οπότε αναφερόμαστε σε ένα νόμισμα η αξία του οποίου αναφέρεται σε μία παραγωγική σταθερά (σε αυτό το σημείο κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η ύπαρξη σταθερών δεν είναι παρά μία ψευδαίσθηση αλλά όπως και να έχει, πρέπει να επιλέξουμε την καλύτερη δυνατή προσέγγιση). Αλλαγές στην τεχνολογία θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξία αυτής της σταθεράς (π.χ. η τεχνολογία speech-to-text / καταγραφής υπαγόρευσης) αλλά ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, θα μπορούσε να γίνει μία αναπροσαρμογή (π.χ. ένα Ζαβγιόν να είναι ισοδύναμο πλέον με 20 λεπτά [της ώρας] speech-to-text).
Μέχρι στιγμής έχουν καλυφθεί οι επιχειρηματικές συναλλαγές αλλά πως θα μπορούσαν να συμμετέχουν στο δίκτυο ιδιώτες και κυρίως συνταξιούχοι; Σε αυτό το σημείο είναι που φαίνεται η πραγματικά αξία των αρνητικών επιτοκίων. Αλλά και της φορολόγησης. Οι φόροι ειδικά θα δημιουργούν περισσότερα έσοδα με την αυξημένη ταχύτητα κυκλοφορίας του χρήματος.
Τα έσοδα από τα αρνητικά επιτόκια μποορούν να χρησιμοποιηθούν για να καλύψουν τα λειτουργικά έξοδα του δικτύου, ενδεχόμενες μη αποπληρωμές χρεωστικών υπολοίπων και να παρέχουν ένα κοινωνικό δίκτυ ασφαλείας με τη μορφή κοινωνικού μερίσματος που θα συμπληρώνεται από τη φορολόγηση. Ένα μέρισμα επαρκές για την κάλυψη των βασικών αναγκών θα μοιράζεται σε όλους*, ενώ οι συνταξιούχοι θα λαμβάνουν πρόσθετα ποσά ανάλογα με τα έτη εργασίας, τη φύση της εργασίας τους κ.ο.κ. Με την προσφορά μερίσματος τόσο στους εργαζόμενους όσο και στους ανέργους, παύει να υπάρχει κίνητρο για είσπραξη επιδόματος ανεργίας αντί εργασίας κατώτατου μισθού.
Με τον προαναφερθέντα τρόπο μπορούν να συμμετέχουν ενεργά και ιδιώτες στο δίκτυο, αρχικά λαμβάνοντας το κοινωνικό μέρισμα μόνο και μόνο μέσω της εγγραφής τους. Αν και οι ιδιώτες δεν θα πληρούν κριτήρια για να τηρούν χρεωστικό υπόλοιπο, θα έχουν τη δυνατότητα να δέχονται πληρωμές σε Ζαβγιόν προσφέροντας υπηρεσίες. Επιπροσθέτως, οι επιχειρήσεις θα μπορούν να μεταβιβάσουν Ζαβγιόν σε ιδιώτες, είτε μέσω μισθών ή δωρεών [που δεν θα εκπίπτουν φορολογικά].
* Πιθανά προβλήματα αναφορικά με το κοινωνικό μέρισμα: Ένα πολύ υψηλό επίπεδο δραστηριότητας (όγκος συναλλαγών) θα χρειαστεί να υπάρχει σε Ζαβγιόν προτού να αντληθεί ένα κοινωνικό μέρισμα επαρκές για την κάλυψη των βασικών αναγκών όλων. Ποιος μηχανισμός θα εξασφάλιζε την εκπλήρωση αυτού του στόχου;
Για να είναι καθολική η υιοθέτηση ενός παράλληλου νομίσματος, κλειδί αποτελεί η αποδοχή του για την πληρωμή φόρων. Εδώ, μία δημοτική αρχή εφόσον δεχόταν Ζαβγιόν για την πληρωμή δημοτικών φόρων και αν πλήρωνε τους δημοτικούς υπαλλήλους τμηματικά σε Ζαβγιόν σε αναλογία με τα προσδοκώμενα φορολογικά έσοδα σε Ζαβγιόν (μείον το κοινωνικό μέρισμα), θα καθιέρωνε το Ζαβγιόν ως μία βασική παράλληλη τοπική μονάδα συναλλαγής.
λλο ένα θέμα που χρήζει εξέτασης είναι το κατά πόσο πρέπει να οριστούν όρια στις συναλλαγές. Ίσως στο πρώιμο στάδιο, να οριστούν όρια σε απόλυτα ποσά και με την πάροδο του χρόνου, να οριστούν όρια επί του ποσοστού του συνολικού όγκου συναλλαγών, που να ισχύουν τόσο ανά συναλλαγή αλλά και ανά μέλος του δικτύου. Για τη συγκεκριμένη παράμετρο μία μοντελοποίση βασισμένη στη θεωρία της πολυπλοκότητας θα μπορούσε να οδηγήσει σε χρήσιμα συμπεράσματα.
Εντός του συστήματος, κάθε μέλος θα είναι σε θέση να κοινοποιεί ολοκληρωμένες συναλλαγές και να αντλεί συστάσεις με την αμοιβαία συναίνεση των συναλλασσόμενων μελών. Ίσως είναι προτιμότερο να αποφευχθεί η χρήση ενός συστήματος βαθμολόγησης ή ανάρτησης κριτικών γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για χειραγώγηση του δημοσίου προφίλ. Οπότε η διαφάνεια αν και επιθυμητή, δεν πρέπει να είναι τόσο μεγάλη ώστε να γίνεται αυτοσκοπός η δημιουργία μιας επίπλαστης εικόνας.
Αντί της συγκέντρωσης όλων των λογαριασμών Ζαβγιόν σε ένα κεντρικό δίκτυο, μπορούν να αναπτυχθούν υποδίκτυα σε διάφορους δήμους και ευρύτερες περιοχές (ανάλογα με την πληθυσμιακή πυκνότητα). Κάθε υποδίκτυο μπορεί να το διαχειρίζεται ένας τοπικός επιχειρηματικός ή δημοτικός φορέας (ή και άλλος οργανισμός) με έναν ξεχωριστό οργανισμό να διενεργεί ελέγχους στα υποδίκτυα. Μία "ψηφιακή" γέφυρα μπορεί να δημιουργηθεί για διασύνδεση των υποδικτύων, επιτρέποντας συναλλαγές μεταξύ τους. Η αρχιτεκτονική αυτή κατανέμει τις δαπάνες και τον απαιτούμενο χρόνο διαχείρισης σε πολλαπλούς φορείς, καθιστώντας το συνολικό έργο διαχείρισης λιγότερο απαιτητικό σε σύγκριση με τη διαχείριση και χρηματοδότηση ενός μεγάλου, ενιαίου δικτύου.
Ιδανικά το μοντέλο αυτό ή μία μεταγενέστερη εκδοχή του θα προσομοιωθεί μέσω μιας μη βαθμονομημένης μοντελοποίησης με υπολογιστές, βασιζόμενης στη θεωρία της πολυπλοκότητας. Όπως επισήμανε ο Dr. Nikolic από το Delft University of Technology, μία βαθμονομημένη προσομοίωση θα απαιτούσε περί τα 2 έτη για να ολοκληρωθεί ενώ μία μη βαθμονομημένη παρουσίαση θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε έξι μήνες.
Η καλλιέργεια εμπιστοσύνης στο δίκτυο. Ποια μέθοδος διαχείρισης [διακυβέρνησης] θα είναι αποδεκτή και πρακτική συνάμα; Ίσως η συνεταιριστική δομή να είναι ενδεδειγμένη.
Η [εσφαλμένα] αντιληπτή ομοιότητα με το συμβατικό νομισματικό σύστημα.
Αφηρημένη [και κοινότοπη] φύση της μονάδας αναφοράς αξίας. Δυσκολία συσχετισμού αξίας εξαιτίας της μονάδας αναφοράς.
Ο φόβος που συνδέεται με οτιδήποτε δεν μπορεί να γίνει πλήρως αντιληπτό [συμπεριλαμβανομένης της συνωμοσιολογικής προδιάθεσης].
Η ορθή και καλοπροαίρετη συμμετοχή και χρήση του δικτύου – προαπαιτούμενες δικλείδες ασφαλείας.
Πιθανά νομικά εμπόδια αναφορικά με την πιστωτική λειτουργία που θα επιτελεί το δίκτυο.
Εάν και κατά πόσο το δίκτυο θα αναπτυχθεί αρκετά γρήγορα ούτως ώστε να συμπεριλαμβάνει μία αρκετά μεγάλη κλίμακα οικονομικής δραστηριότητας για να αντιμετωπίσει τη ραγδαία αποσύνθεση της ελληνικής οικονομίας που μπορεί ανά πάσα στιγμή να περιέλθει σε κατάσταση ελεύθερης πτώσης.
Η αντίληψη που συνοδεύει σχεδόν όλα τα παράλληλα νομίσματα, ως μία επιλογή 2ης διαλογής που εμφανίζεται μόνο και μόνο από λόγους αναγκαιότητας. Διατυπωμένο διαφορετικά, το θέμα της υπερηφάνειας.
Η υποβολή του νομισματικού μοντέλου σε έλεγχο μέσω προσομοίωσης βασισμένης στη θεωρία της πολυπλοκότητας.
Η χρηματοδότηση της πρωτοβουλίας. Πολλά μπορούν να επιτευχθούν με λίγο ή καθόλου κόστος. Εάν γίνει προσομοίωση του μοντέλου όμως, θα απαιτήθουν περί τα 50-100.000 ευρώ για ένα διάστημα 6 μηνών.
Για την ανάπτυξη μίας πιλοτικής εκδοχής του δικτύου και για το αρχικό στάδιο εισαγωγής του, η πλατφόρμα συναλλαγών cyclos.org μπορεί να χρησιμοποιηθεί με μοναδικό κόστος το κόστος φιλοξενίας της εφαρμογής και περιεχομένου και ανάπτυξης της αισθητικής της διεπαφής (γραφιστικές εργασίες). Καθώς το δίκτυο θα επεκτείνεται όμως, πρόσθετα έξοδα θα εμφανιστούν. Ενδεικτικά, κόστος μεταφοράς δεδομένων [bandwidth], προηγμένες πλατφόρμες φιλοξενίας, ανάπτυξη πιο εξελιγμένων εφαρμογών. Ως εκ τούτου, μία μικρή ετήσια συνδρομή σε συμβατικό νόμισμα ίσως να είναι ενδεδειγμένη (10-20EUR).
Το κατά πόσο το νόμισμα θα διατίθεται ελεύθερα για μετατροπή σε συμβατικά νομίσματα. Το σενάριο αυτό ενδεχομένως να δημιουργήσει θέματα αναφορικά με το τραπεζικό δίκαιο. Μία πιθανή παράκαμψη θα μπορούσε επιτευχθεί με την πρόσκληση εγχώριων θυγατρικών πολυεθνικών για συμμετοχή στο δίκτυο. Για παράδειγμα, μία εταιρία παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών στην Ελλάδα θα μπορούσε να πληρώσει ένα προγραμματιστή στην Ινδία σε Ζαβγιόν, κι αυτός με τη σειρά του να αγοράσει λογισμικό από πολυεθνική με Ζαβγιόν. Πιθανότατα η δυνατότητα χρήσης του νομίσματος για διεθνείς συναλλαγές να εξαρτάται από τη συμμετοχή ενός συγκεκριμένου αριθμού πολυεθνικών στο δίκτυο, ειδικά εκείνων που παράγουν είδη πρώτης ανάγκης. Στο σενάριο αυτό όμως θα απαιτηθεί μία πρόσθετη σειρά κανόνων προκειμένου να διατηρηθούν στο ακέραιο οι βασικές αρχές του δικτύου.*
* Για την υπεράσπιση αυτού του επιχειρήματος, όλα τα οικοσυστήματα αποτελούνται από μεγαλύτερες και μικρότερες οντότητες και παραμένουν βιώσιμα εφόσον οι ροές είναι αμφίδρομες και ισορροπημένες. Οτιδήποτε άλλο μπορεί μόνο να παρομοιαστεί με έναν θετικό βρόχο ανάδρασης (όπως είναι η αναπτυξιαπή επιταγή) που δημιουργεί συστημική αστάθεια και συνεπακόλουθη κατάρρευση.
Στην περίπτωση που το νόμισμα δεν είναι μετατρέψιμο σε συμβατικό νόμισμα, ποια μέτρα μπορούν να ληφθούν για να αποφευχθεί η δημιουργία μαύρης αγοράς;
Ασφαλιστικές δικλείδες για την αποφυγή εμφάνισης εικονικών συναλλαγών στο δίκτυο.
Ποιος μηχανισμός θα μπορούσε να επιτρέψει στο δίκτυο να συνδεθεί με άλλα δίκτυα παράλληλων νομισμάτων; Εφόσον διάφορα δίκτυα μπορέσουν να διασυνδεθούν μεταξύ τους, θα διευρυνθεί η γκάμα προϊόντων και υπηρεσιών που θα διατίθενται, μειώνοντας το ρίσκο κατακερματισμού που προκαλείται από τη δημιουργία πολλών παράλληλων δικτύων συναλλαγών, το καθένα από αυτά ανίκανο να μεγαλώσει στον βαθμό που απαιτείται για μία ευρεία, ουσιαστική υιοθέτησή του.
Θα έπρεπε να υπάρχει πρόβλεψη για θετικά επιτόκια; Με άλλα λόγια να υπάρχει προνοητικότητα ούτως ώστε αν κάποια στιγμή στο μέλλον δημιουργηθούν οι συνθήκες εκείνες που απαιτούν ένα θετικό επιτόκιο, να υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής του. Ένα υποθετικό σενάριο είναι ότι στο μέλλον κάποιες τεχνολογικές εξελίξεις θα μπορούσαν να καταστήσουν δυνατή αν όχι επιτακτική μία "οργανική" επέκταση του οικονομικού πεδίου. Ο λειτουργικός όρος εδώ είναι η λέξη "οργανική". Εάν υπάρξει μια τέτοια πρόβλεψη, δεν θα πρέπει να αποτελεί τη βάση για εισαγωγή θετικών επιτοκίων όταν οι συνθήκες δεν το δικαιολογούν πέραν πάσης αμφιβολίας. Η λειτουργία σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον οφειλεί να αποτελεί προτεραιότητα. Μία δυνητική αναλογία μπορεί προκύψει από τη θεωρία των χορδών. Η θεωρία αυτή υποστηρίζει πως νήματα ενέργειας στο υποατομικό επίπεδο δονούνται σε συγκεκριμένες συχνότητες που με τη σειρά τους διαμορφώνουν την πραγματικότητα στο απτό, παρατηρήσιμο επίπεδο. Εάν οι πράξεις μας είναι σε διαρκή ασυμφωνία με αυτές τις δονήσεις, πολύ περισσότερο δε από τη στιγμή που η τεχνολογία μας γίνεται ολοένα και πιο ισχυρή, οι επιδράσεις θα μπορούσαν να παρομοιωθούν μόνο με μία ασυντόνιστη ορχήστρα. Για ένα παράδειγμα του πως ακούγεται, πατήστε εδώ.
Η διαχείριση προσδοκιών ιδίως κατά τα πρώιμα στάδια ευρύτερης συμμετοχής στο δίκτυο.
Να δοθούν μεγαλύτεροι βαθμοί ελευθερίας / «αυτό-οργάνωσης» στο δίκτυο για μια πιο ελαστική, προσαρμόσιμη δομή.
1. Εντελέχεια (ετυμολογία και ορισμός)
Αριστοτελικός όρος (από το εντελής + έχω, αυτός που έχει το "τέλος", τον σκοπό μέσα του, άρα "πλήρης", "ολοκληρωμένος"), που δήλωσε την ολοκληρωμένη ενέργεια και την ολοκληρωμένη μορφή σε σχέση με την ύλη που "δυνάμει" δημιουργεί τη μορφή. σ. 605 Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας Γ. Μπαμπινιώτη, Β' Έκδοση, Κέντρο Λεξικολογίας Ε.Π.Ε., 2002
Η ζωτική δύναμη που ενυπάρχει μέσα σε κάθε ον και στρέφει κάθε ενέργειά του προς την επίτευξη της πλήρους τελειότητας. σ. 616 Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας Γ. Μπαμπινιώτη, Β' Έκδοση, Κέντρο Λεξικολογίας Ε.Π.Ε., 2002
Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη: Η κατάσταση κατά την οποία μια δυνατότητα [προοπτική] πραγματώνεται. Μία μονάδα στο σύστημα του Leibniz. σ.616, The Shorter Oxford English Dictionary, Third Edition, Oxford at the Clarendon Press, 1970